Van boerderij naar pole position
Ik kom van een boerderij in het hart van Nederland. Geen autosport-familie, geen kart-academie, geen plan. Wel een brommer, een erf en de eerste keer dat ik begreep dat snelheid iets is wat je kunt leren.
Tussen die brommer en mijn eerste internationale fabrieksrol zit ruim twintig jaar werk. Daar gaat dit verhaal over.
Het begon ergens
Eerst was er motorcross. Toen indoorkarten. Daar viel het kwartje: ik wilde racen op vier wielen, niet op twee. In 1999 reed ik mijn eerste profseizoen in de Citroën Saxo Cup, georganiseerd door Radio 538. Ik werd vice-kampioen. Dat was de eerste keer dat iemand mij betaalde om hard te rijden.
Wat daarna kwam, ging snel. Twee titels in de Formule Ford Benelux (2001, 2002). Kampioen Formule Volkswagen Duitsland in 2003. Kampioen Eurocup Mégane Trophy in 2006. Vier titels in vijf seizoenen. Daarna twee seizoenen in de Formula Renault 3.5 Series, toen één van de hoogste opstapklasses naar de Formule 1.
De doorbraak
In 2007 stapte ik over naar toerwagens en GT's. Mijn debuut in de Porsche Supercup. De eerste keer dat ik in een 911 GT3 stapte, voelde het meteen goed. Ik ben sindsdien niet meer weggegaan, vandaag is dat bijna twintig jaar Porsche-cup-racing.
In 2008 won ik in Istanbul en eindigde ik als 7e in het Supercup-kampioenschap. In datzelfde jaar reed ik mijn eerste WTCC-seizoen voor Russian Bears Motorsport in een Lada. In 2009 keerde ik terug, dit keer met volledige fabrieksondersteuning van Lada, de eerste West-Europese coureur in dat programma. In 2015 reed ik nog een derde WTCC-seizoen voor Lada Sport Rosneft, met onder andere een zesde plek op Slovakia Ring.
In 2010 eindigde ik als vierde in de Porsche Supercup. In 2011 reed ik mijn eerste 24 uur van Le Mans voor Prospeed Competition, met Marc Goossens en Marco Holzer in een Porsche 997 GT3 RSR. We finishten 23e overall, 8e in GTE Pro.
Monaco
Het belletje kwam op een dinsdag in mei 2015. Heb je tijd om een rijder in te vallen bij Fach Auto Tech in Monaco? Ik boekte mijn vlucht, ik vloog woensdag, vrijdag stond ik op pole, zondag won ik de race. Lights to flag.
Ik had zeven keer Monaco gereden voor die zondag. Drie keer op het podium gestaan, eerst derde, dan tweede, dan dat. Het is de race waar elke Supercup-coureur over droomt om er één keer in te winnen. Ik mocht hem winnen.
"Heb je tijd om iemand te vervangen in Monaco?"
Het was dinsdag. Zondags won ik ‘m.
De doorbraak
Vandaag rijd ik nog steeds. In 2025 won ik met Team RaceArt het rijderskampioenschap van de Porsche Carrera Cup Benelux, als team pakten we hetzelfde seizoen ook de team- en rookie-titel. In 2026 verdedig ik die titel, als eerste in de geschiedenis van de cup, en ben ik terug in de Porsche Mobil 1 Supercup bij Martinet by Alméras.
Daarnaast coach ik andere coureurs: van gentleman drivers die hun trackday-tijden willen verbeteren tot prof's die zich voorbereiden op een 24-uurs.
Wat ik dertig jaar geleden op die boerderij begreep, is nog steeds het belangrijkste deel: de seconde die je vandaag verliest, ligt in iets wat je twee bochten eerder hebt gedaan. Bij racen, en bij alles wat erbij komt kijken.
Bijna 30 jaar op de baan
Zes kampioenstitels. Eén Monaco-winst. En een Porsche Carrera Cup Benelux-titel om in 2026 te verdedigen.
Bijna 30 jaar op de baan
Zes kampioenstitels. Eén Monaco-winst. En een Porsche Carrera Cup Benelux-titel om in 2026 te verdedigen.
Beelden van de baan
Samenwerken met Jaap?
Of je nu op zoek bent naar begeleiding, partnerschap of een verhaal, het gesprek begint hier.